داروهای کاربردی در برنامه‌های کوهنوردی یا طبیعت‌گردی برای بالغین (استامینوفن)

• نام ژنریک: استامینوفن (Acetaminophen) یا پاراستامول (Paracetamol)
• نامهای تجاری: تایلانول، پانادول و ...
• مکانیزم اثر: ممکن است مربوط به مهار سنتز پروستاگلاندین باشد (برای درد). اثر ضد تب آن بوسیلۀ تاثیر مستقیم بر مرکز تنظیم حرارت در هیپوتالاموس اعمال می‌شود.
• طبقه‌بندی درمانی: ضد درد غیر مخدر و ضد تب (بدون نسخه)
• طبقه‌بندی مصرف در حاملگی: گروه B (مطالعات روی جنین حیوانات حاکی از وجود خطر کشنده نیست و مطالعات جامع در زنان حامله وجود ندارد یا مطالعات روی جنین حیوانات حاکی از بروز اثرات سوء بوده (به غیر از کاهش باروری) که در مطالعات جامع در زنان باردار در سه ماهه‌ی اول قطعی نمی‌باشد و حاکی از وجود خطر در سه ماهه بعدی نیست)
• موارد مصرف: کاهش تب، تسکین موقت درد خفیف تا متوسط (سردرد، درد عضلانی، دندان درد، دردهای قاعدگی و ...)؛ عمدتاً بعنوان جانشین آسپیرین هنگامی که داروی اخیر تحمل نشده یا منع مصرف دارد، مصرف می‌شود.
• دوز مصرفی (تا رساندن به پزشک):

- 325 تا 650 میلی‌گرم از راه خوراکی یا رکتال (شیاف) هر 4 تا 6 ساعت (حداکثر 4 گرم در روز)

• بیمار می‌تواند این دارو را بجود. این دارو را می‌توان با معده‌ی خالی و نیز همراه غذا تجویز کرد.
• از مصرف همزمان این دارو با داروهای حاوی استامینوفن مانند سرماخوردگی خودداری شود.
• در بیماران کبدی با احتیاط مصرف شود.

مرجع اصلی: داروهای ژنریک ایران، محمد آبگون، نسخه سوم، 1381

خلاصه کتاب کمکهای اولیه و اصول ایمنی (دکتر کاتلین ا.هندل_1381)_قسمت1(در دست تکمیل)

همیشه بخاطر داشته باشید که در هر پیشامد اضطراری، یکی از اقدامهای بسیار مهم «درخواست کمک» است.

-مهمترین مساله برای فرد مبتلا به یک بیماری یا مصدومیت، این اطمینان خاطر است که یکی از اطرافیان می‌داند که «چه باید بکند». و هر آنچه می‌تواند، انجام می‌دهد و این امر برای بهبودی ضروری تلقی می‌شود؛ حتی اگر میزان آسیب‌دیدگی و بیماری خفیف و جزیی باشد، زیرا حامل این پیغام مهرآمیز برای فرد مبتلاست که: «کسی پیدا می‌شود که به فکر اوست». و «دانستن» همان «به فکر بودن» است. کتاب حاضر شاید به شما کمک کند که هنگام بروز یک پیشامد اضطراری جان انسانی را نجات دهید.

-نقش شما به عنوان «امدادگر»ی غیر حرفه‌ای، تشخیص و انجام کمکهای اولیه برای شرایط خطرناک، پیش از فرا رسیدن کمک پزشکی است.

-قبل از رویارویی با یک بحران، باید جنبه‌های خاصی از ارائه کمکهای اولیه را در نظر داشته باشید. اگر سر فرصت به این چند نکته فکر کنید، هنگام نیاز، با آرامی و کارآمدی، می‌توانید کار خود را انجام دهید:

• واقع‌بین باشید.

-اگر انگیزه‌ی شما صرف کمک به همنوع باشد و نه لزوماً نتیجه‌ی آن، همین که متوجه شوید تمام سعی‌تان را کرده‌اید، وجدانتان راضی می‌شود و همین کافی است.

• خود را بشناسید.

-باید بدانید که توانایی‌ها و ضعف‌های جسمی و روحی شما چقدر است.

-باید خویشتن را بدرستی درک کنید. باید بدانید که با چه شرایطی نمی‌توانید خود را وفق دهید، تا در صورت مواجهه با آن شرایط، وظیفه‌ی امداد را به فرد دیگری محول کنید.

• آشنایی با مسائل حقوقی (برای امدادگری برای فردی غیر از اعضای خانواده‌ی خود)

-نوعدوستی: بسته به قوانین محلی و کشوری هر کشور، به منظور تشویق شهروندان به یاری‌رسانی در موقعیتهای اضطراری، تا زمانی که امدادگر اقدامی انجام نداده است که به روشنی نشانه‌ی غفلت و بی‌توجهی یا به وضوح نشانگر سوءرفتار آگاهانه و زیانبار عامدانه باشد، وی از هر نوع مسئولیتی مصون و مبراست.

-جلب رضایت: مصدوم یا بیمار باید قبل از دریافت کمک، رضایت خود را از پذیرش آن ابراز کند. اگر وی در حالت هشیاری است، این موضوع را از او بپرسید. اگر او از پذیرش کمک شما امتناع کرد، با او بحث و مجادله نکنید، ولی ترکش هم نکرده و در هر حال درخواست کمک پزشکی نمایید. اگر او کمتر از 18 سال دارد از والدین یا قیم قانونی او رضایت بگیرید (اگر مصدوم یک خانوم می‌باشد، از همسر یا پدر یا اقوام حاضر در صحنه او رضایت بگیرید. البته در ایران). در صورتیکه هیچیک از والدین یا قیم قانونی در صحنه نبودند قانون فرض را بر این می‌گذارد که هنگام بروز پیشامدهای اضطراری، والدین می‌خواهند به فرزندشان کمک شود. این را رضایت ضمنی می‌گویند. اگر فرد مبتلا، بی‌هوش یا دچار بیماری روانی یا عقب‌ماندگی ذهنی، یا از لحاظ روحی آشفته و سردرگم است یا بعلت بروز بیماری یا مصدومیت قادر نیست درست فکر کند، باز هم رضایت ضمنی وجود دارد.

• آماده باشید.

---

• آنچه لازم است فراهم آورید.

---