کانال آپارات وبلاگ را دنبال کنید!
خوانندگان محترم: در ادامه نوشته این پست، نکات کلیدی درباره کوهنوردی و ... به قلم دکتر جوادی و دوستان دیگر آورده میشود که خواندن آنها خالی از لطف نیست.
# مصاحبه، گفتگو، سخنرانی، مقالات انتقادی-تحلیلی و نامههای سرگشاده
گزارشهای خبری:
صفحات و پیوندهای بروز شده وبلاگ (14021113):
# آلبوم گزارش برنامههای دماوند
سخن مدیر وبلاگ:
دوستان گرامی اگر فکر میکنید این وبلاگ برای شما مفید واقع شده است خواهشمندم از دعای خیر ما را محروم نفرمایید. التماس دعا.
# با مربی (مرجع تخصصی مربیان ورزشی ایران)
# مشاوره با اساتید تربیت بدنی و علوم ورزشی
# مشاوره آنلاین پزشکی و روانپزشکی همراه با ارتباط تصویری
# مشاوره تغذیه (دکتر سید علی کشاورز)
# راهنمای خرید، استفاده، نگهداری و تعمیرات ابزار و تجهیزات غیر فنی
| نام و نام خانوادگی | رزومه | موضوعات مورد مشاوره و تدریس | نشانی |
| دکتر ابوالفضل جوادی | کلیک کنید | پزشکی (کوهستان، ارتفاع، ورزشی و عمومی) | Instagram: javadybabak@ |
| مهندس محسن هاشم نژاد | --- | مدرس هواشناسی کوهستان |
|
فایلهای صوتی و تصویری آموزشی مشاورین و مدرسین:
| ادامه فایلها (کلیک کنید) |
| ادامه فایلها (کلیک کنید) |
تاریخ اجرا: 14021218
ارتفاع از سطح دریا: 2916 متر
استان: قزوین
شهرستان: آوج
روستا: شهید آباد (ارتفاع از سطح دریا: تقریباً 2000 متر)
مسیر: یکی از یالهای جبهه جنوبی
مشخصات مسیر:
- 325 تا 650 میلیگرم از راه خوراکی یا رکتال (شیاف) هر 4 تا 6 ساعت (حداکثر 4 گرم در روز)
مرجع اصلی: داروهای ژنریک ایران، محمد آبگون، نسخه سوم، 1381
همیشه بخاطر داشته باشید که در هر پیشامد اضطراری، یکی از اقدامهای بسیار مهم «درخواست کمک» است.
-مهمترین مساله برای فرد مبتلا به یک بیماری یا مصدومیت، این اطمینان خاطر است که یکی از اطرافیان میداند که «چه باید بکند». و هر آنچه میتواند، انجام میدهد و این امر برای بهبودی ضروری تلقی میشود؛ حتی اگر میزان آسیبدیدگی و بیماری خفیف و جزیی باشد، زیرا حامل این پیغام مهرآمیز برای فرد مبتلاست که: «کسی پیدا میشود که به فکر اوست». و «دانستن» همان «به فکر بودن» است. کتاب حاضر شاید به شما کمک کند که هنگام بروز یک پیشامد اضطراری جان انسانی را نجات دهید.
-نقش شما به عنوان «امدادگر»ی غیر حرفهای، تشخیص و انجام کمکهای اولیه برای شرایط خطرناک، پیش از فرا رسیدن کمک پزشکی است.
-قبل از رویارویی با یک بحران، باید جنبههای خاصی از ارائه کمکهای اولیه را در نظر داشته باشید. اگر سر فرصت به این چند نکته فکر کنید، هنگام نیاز، با آرامی و کارآمدی، میتوانید کار خود را انجام دهید:
-اگر انگیزهی شما صرف کمک به همنوع باشد و نه لزوماً نتیجهی آن، همین که متوجه شوید تمام سعیتان را کردهاید، وجدانتان راضی میشود و همین کافی است.
-باید بدانید که تواناییها و ضعفهای جسمی و روحی شما چقدر است.
-باید خویشتن را بدرستی درک کنید. باید بدانید که با چه شرایطی نمیتوانید خود را وفق دهید، تا در صورت مواجهه با آن شرایط، وظیفهی امداد را به فرد دیگری محول کنید.
-نوعدوستی: بسته به قوانین محلی و کشوری هر کشور، به منظور تشویق شهروندان به یاریرسانی در موقعیتهای اضطراری، تا زمانی که امدادگر اقدامی انجام نداده است که به روشنی نشانهی غفلت و بیتوجهی یا به وضوح نشانگر سوءرفتار آگاهانه و زیانبار عامدانه باشد، وی از هر نوع مسئولیتی مصون و مبراست.
-جلب رضایت: مصدوم یا بیمار باید قبل از دریافت کمک، رضایت خود را از پذیرش آن ابراز کند. اگر وی در حالت هشیاری است، این موضوع را از او بپرسید. اگر او از پذیرش کمک شما امتناع کرد، با او بحث و مجادله نکنید، ولی ترکش هم نکرده و در هر حال درخواست کمک پزشکی نمایید. اگر او کمتر از 18 سال دارد از والدین یا قیم قانونی او رضایت بگیرید (اگر مصدوم یک خانوم میباشد، از همسر یا پدر یا اقوام حاضر در صحنه او رضایت بگیرید. البته در ایران). در صورتیکه هیچیک از والدین یا قیم قانونی در صحنه نبودند قانون فرض را بر این میگذارد که هنگام بروز پیشامدهای اضطراری، والدین میخواهند به فرزندشان کمک شود. این را رضایت ضمنی میگویند. اگر فرد مبتلا، بیهوش یا دچار بیماری روانی یا عقبماندگی ذهنی، یا از لحاظ روحی آشفته و سردرگم است یا بعلت بروز بیماری یا مصدومیت قادر نیست درست فکر کند، باز هم رضایت ضمنی وجود دارد.
---
---
این مطالب دربارهی جوجه تیغی برگرفته از مستند منطقه حفاظت شده لیسار میباشد:
جوجه تیغی
خار پشت تشی
در فیلم در قلمرو حیات که مربوط به محیط زیست استان کرمانشاه است، نکاتی در مورد خرس قهوهای یا بطور کلی خرس بیان شد که فکر کردم که بد نباشد که آنها را بطور خلاصه اینجا بیاورم:
خرس قهوهای
در تاریخ 14010618 به قصد صعود قله سلطان ویس راهی روستای الولک شدم. آسمان صاف، و هوا تقریباً ساکن و دمای هوای معتدل و دلپذیر بود. از همان اول نیتم این بود که صعود سرعتی با کمترین وسیله و وزن اضافی را داشته باشم. بهمین خاطر فقط یک کیف کمری به همراه 250 سی سی آب و چند عدد شکلات برداشتم. با وزنی حدود 67 کیلوگرم، صعودم را از کنار جاده الولک شروع کردم. مسیر تا قله -چه اصلی و چه فرعی- پاکوب میباشد. حدوداً در 10 دقیقه به امامزاده رسیدم و با استراحتی در حداکثر 1 دقیقه راهی گردنه شده و آنهم در ده دقیقه صعود کردم. در آنجا با استراحتی کوتاه ابتدا دو قله فرعی سمت چپ را صعود کرده و سپس با بازگشت به گردنه، مجدداً راهی قله اصلی شدم. کل زمان برنامه 58 دقیقه طول کشید، که در آن حدوداً 5 الی 8 دقیقه استراحت بین راهی بود. در ضمن اختلاف ارتفاع بین مبدا صعود تا قله اصلی در حدود 463 متر بوده زمان صعود برای این اختلاف ارتفاع حدوداً 30 دقیقه میباشد. طبق قانون نای اسمیت مدت زمان صعود نرمال یک اختلاف 500 متری حدوداً 1 ساعت میباشد. شاید علت اینکه مدت زمان صعود بنده حدوداً نصف قانون نای اسمیت است، این است که کوله بهمراهم نبوده و سرعت حرکتم نه به حالت دو که کمی بیشتر از راهپیمایی معمولی بوده است. در ضمن بنده یکساعت قبل از شروع صعود یک صبحانه معمولی خورده و بین راه هم در لحظات استراحت از حرکات کششی برای پا نیز استفاده کردم.
شماره97
شماره 96/ص88 و 89/بولدرینگ
تقریباً 13 سال پیش طی برنامهای از طرف باشگاه کوهنوردی فلات قزوین، در زمستان به قله توچال صعود کردیم. یادمه در جان پناه امیری، بعد از تجدید قوا و تجهیز خود، به سمت قله حرکت کردیم. تقریباً 100 یا 200 متر از جان پناه دور نشده بودیم که یکی از همنوردانمان که سرپرست برنامه هم بود و از کوهنوردان قدیمی و عزیز قزوین هم هست، رو کرد به ما و گفت: که چقدر احساس سبکی و نشاط و چابکی میکند! ما هم با توجه به اینکه در جان پناه امیری از نوشیدنیهای معروف ایشان نوشیده بودیم، سخنان ایشان را تایید کرده و آن را به فواید نوشیدنیهای ایشان و اینکه آنها چقدر مفید و خوشمزه و انرژیزا هستند مرتبط دانسته و به او خاطر نشان کردیم که ما هم احساس سبکی و نشاط میکنیم. کمی از این سخنان نگذشته بود که یکهو همون همنوردمان بما گفت که ای دل غافل کولهام همراهم نیست و در جان پناه امیری جا مانده است! تازه ما فهمیدیم که علت آن شادی و نشاط و سبکی مربوط به چی میباشد!
یکی از مواردی که هر کوهنورد و فعال در طبیعت و کوهستان باید مد نظر داشته باشد، موضوع نگهداری از کفش میباشد. در مورد کفشهایی با رویه چرم طبیعی، بعلت اینکه چرم طبیعی استعداد خشک شدن و ترک خوردن را دارد این موضوع از اهمیت بسزایی برخوردار بوده؛ چرا که عدم رعایت آن، باعث سفتی کفش و از کار افتادن آن میگردد. برای پیشگیری از این موضوع، واکس کفشها باید بطور منظم -مثلاً هفتگی- یا بعد از اجرای برنامه، البته بعد از خشک کردن و نیز تمیزکاری اصولی آن میباشد. برای واکس کفش میتوان از واکسهای موجود یا واکس مخصوص هر برندی استفاده کرد. ولی تجربه شخصی خودم این است که استفاده از وازلین بعنوان واکس کفش یکی از بهترین گزینههاست؛ چراکه:
لازم بذکر است، در اینجا منظور، استفاده از وازلین بهداشتی که برای نرمی و لطافت پوست دست و بدن بکار میرود، میباشد. محتویات یک وازلین بهداشتی نوعی شامل پترولیوم ژلی (petroleum jelly)، موم زنبور عسل، پارافین مایع، ایزو پروپیل میرستات (I.P.M) و مواد نگهدارنده یا سایر افزودنیهای دیگر میباشد.
در فعالیتهای فیزیکی در طبیعت که مستلزم دوری از نقاط شهری و روستایی بوده و نیاز به تغذیه بصورت ریزهخواری در طول سفر میباشد، به همراه بردن مواد غذایی مفید، مقوی، مغذی و خوشمزه و فاسدنشدنی با کمترین حجم و وزن از ضروریات است. در اینجا میان وعدهای را شرح خواهم داد که خصوصیات مذکور را دارا بوده و تهیه آن ساده میباشد. برای اینکار یک ظرف دربدار پلاستیکی را انتخاب کرده و درون آن تعداد کافی خرمای معمولی -ترجیحاً شیرهدار آن- قرار بدهید (از عدم خرابی یا ترشیدگی خرما مطمئن شوید). سپس بسته به سلیقه خود مقداری پودر دارچین، پودر زنجبیل، پودر هل، پودر کنجد، پودر پسته، پودر نارگیل، پودر بادام، پودر گردو یا پودر سنجد و یا ترکیبی از اینها را درون ظرف بریزید. سپس درب ظرف را بخوبی بسته و بشدت آن را در جهات مختلف تکان بدهید. پودرهای درون ظرف، جذب شیرۀ خرما شده و ترکیب آنها با خرما، میان وعدهای مقوی، مغذی و خوشمزه را فراهم میکند. شما میتوانید هسته خرماها را در آورده و میان آنها گردو، بادام یا پسته یا فندق قرار بدهید. این میان وعده مخصوصاً در صعودهای زمستانی خیلی کارساز خواهد بود. احتمالاً بدلیل جذب شیرۀ خرما بوسیلۀ پودرهای مذکور، احتمال ترشیدگی خرما -مخصوصاً در محیط سرد- کمتر خواهد شد. اما خواص غذایی این میان وعده را پس از تحقیق و بررسی به اطلاع دوستان خواهم رساند.
از عوامل موثر در سلامت استخوانها هستند[1]. البته عواملی مانند وراثت (پیشینه خانوادگی مثبت)، نژاد (سفید، آسیایی)، جنس (زنان)، وضع قاعدگی در زنان (فقدان قاعدگی، یائسگی)، سن (سالمندان)، استرس (نگرانی و اضطراب شدید)، مصرف دارو (داروهای افزاینده دفع کلسیم)، مصرف بیش از اندازه قهوه و چای و نیز وضع هورمونی (استروژن ناکافی، تستوسترون ناکافی) نیز از عوامل خطرزای پوکی استخوان میباشند[2]. یک نکته قابل توجه که بیماری پوکی استخوان یک بیماری خاموش میباشد. ممکن است تا زمانی که شکستگی استخوان رخ ندهد شخص متوجه پوکی استخوان خود نشود. بنده سراغ دارم که آقایی حدوداً 50 ساله جراحی دیسک کمر انجام میدهند. بعد عمل بعلت درد شدید دوباره به دکتر مراجعه میکنند. آنجا متوجه میشوند که دچار شکستگی مهره شدهاند و مجبور شدند حالا اینبار بخاطر شکستگی مهرهها جراحی کرده و پین کار بگذارند. یا یه آقایی 46 ساله بعلت کم کاری تیرویید به دکتر غدد مراجعه میکند، اونجا دکتر تست تراکم استخوان و تست تستوسترون داده و تازه متوجه میشود دچار پوکی شدید استخوان ناشی از کمبود هورمون تستوسترون میباشد.
مرجع:
1-کاتالوگ داروی استئوفوس/شرکت البرز دارو
2- تغذیه در کوهستان از الفبا تا هیمالیا/ دکتر ابوالفضل جوادی
3-کاتالوگ داروی سوپراکل/ شرکت KMP
بیماری هاری:
هاری نوعی بیماری ویروسی دستگاه عصبی مرکزی (مغز و نخاع) است. ویروس هاری با اثر بر روی سیستم عصبی بسیار خطرناک و کشنده است. ویروس هاری از طریق گاز گرفتن جانور مبتلا به هاری به انسان منتقل میشود. جانورانی مثل سگ، گرگ، میمون، خرس، راکون، موش، خرگوش، روباه، شغال، خفاش و گربه -90 درصد توسط سگ- به این بیماری مبتلا میشوند. در بزاق دهان جانور بیمار یا آلوده ویروس وجود دارد که جانور از طریق گاز گرفتن سایر جانوران، آن را انتقال میدهد. از زمان گاز گرفتن تا بروز علایم بیماری 15 روز تا 2 ماه طول میکشد.
سگ هار در مراحل آخر بیماری احساس ترس را از دست میدهد و هر چیز متحرک اطراف خود را گاز میگیرد. به دنبال گاز گرفتن و عفونی شدن زخم به وسیله بزاق سگ، مدت نسبتا زیادی طول میکشد، تا ویروس به سیستم عصبی برسد و نشانههای بیماری را بروز دهد. اگر محل گاز گرفتن در سر باشد بین 12-13 روز، اگر در بازو باشد تا 21 روز ، اگر در ساق پا باشد تا 70 روز طول میکشد تا آثار بیماری ظاهر شود. این فاصله زمانی سبب میشود که بتوانیم با 14 بار تزریق واکسن بیماری هاری، شخص را در برابر بیماری ایمن کنیم. استفاده از این سری از واکسنها را درمان پاستوری مینامند. هر گاه واکسیناسیون انجام نشود علایم بیماری ظاهر شده و اولین علامت آن درد در محل گاز گرفتگی میباشد. بدنبال آن، عوارض روانی از قبیل افسردگی، کم خوابی و ترس ظاهر میشود. تشنج، ماهیچههای تنفسی و سپس تمام ماهیچهها را در بر میگیرد. سایر علایم بیماری شامل کاهش اشتها، امتناع از خوردن و نوشیدن، تب، سردرد و سرگیجه است. به علت تاثیر ویروس بر روی سیستم عصبی، شخص مبتلا بسیار تحریکپذیر است. مثلاً جریان هوا، نور و صدای شدید او را به شدت ناراحت میکند. متاسفانه در حال حاضر بیماری هاری بعد از اینکه علایم بیماری ظاهر شد دیگر علاج نداشته و مرگ بیمار حتمی است (متوسط بقا بعد از شروع علایم 4 تا 20 روز میباشد).
کیست هیداتیک[1]:
«کیست هیداتیک یک بیماری مشترک بین انسان و حیوان است. این بیماری ضمن آنکه دامها را مبتلا میسازد، ممکن است آدمی را به شدت بیمار کند و یا حتی بکشد. عامل ایجادکنندۀ آن کرم کوچکی است که بالغ آن در رودۀ سگ زندگی و تخمریزی میکند. تخمها همراه مدفوع بیرون میریزند و سبب آلودگی خاک، آب و گیاهان میشوند. در دورۀ زندگی این انگل، سگ میزبان نهایی محسوب میشود؛ زیرا که کرم بالغ در بدن آن زندگی میکند. تخمهای این انگل دو جداره بوده و جنینی با شش قلاب را در بر دارند. این تخمها قادرند مدتها در مقابل عوامل نامساعد محیطی مقاومت کنند.
دامها نظیر گاو، گوسفند، بز و شتر در اثر خوردن علفهای آلوده به تخم، به بیماری مبتلا میشوند. تخم در داخل رودۀ دام باز میشود و جنین 6 قلابی را آزاد میکند. این جنین از دیوارۀ روده میگذرد و همراه خون به اعضای مختلف بدن به خصوص جگر و ششها میرود و در آنجا به صورت کیست یا کیسه در میآید.
کیست در ابتدا کوچک است و به تدریج بزرگتر میشود و ممکن است به اندازۀ یک پرتقال برسد، کیست پر از مایع است و به همین جهت به آن کیست هیداتیک (آبکی) میگویند. در داخل هر کیست ممکن است کیستهای کوچکتری وجود داشته باشند. در داخل هر کیست (چه بزرگ و چه کوچک) تعداد زیادی نوزاد کرم وجود دارد که هر کدام قادر است به کیست جدیدی تبدیل شود.
هر گاه جگر و ریه آلودۀ دامها در دسترس سگها قرار گیرد و به وسیلۀ آنها خورده شوند، نوزادان کرم به روده این میزبان میروند و در آنجا تبدیل به کرم بالغی میشوند و تخمگذاری میکنند. انسان هم مانند دامها در معرض ابتلا به این کرم است. انسان بطور مستقیم در اثر تماس با سگها و یا به طریق غیر مستقیم از راه خوردن سبزیجات و آب آلوده به بیماری مبتلا میشود. کرم در جگر، ششها و یا سایر اندامهای انسان جایگزین میشود و تولید کیست میکند.
انسان با آنکه میتواند میزبان این انگل باشد، اما در دورۀ زندگی این کرم هیچ نقشی ندارد. زیرا اندامهای آلودۀ انسان در اختیار سگ قرار نمیگیرد. از سوی دیگر آدمی میتواند مسوول اصلی آلودگی محیط باشد، زیرا احشای آلودۀ دامها را برای تغذیه در اختیار سگها قرار میدهد. درمان انسان مبتلا به کیست هیداتیک تنها از راه جراحی و خارج کردن کیستها امکانپذیر است. در صورتی که ضمن جراحی، کیستها پاره شوند، به جراحیهای متعددی نیاز است.»
مراجع:
مراجع جهت مطالعه:
وبلاگ باران، یک سرویس دایرکتوری تخصصی دربارۀ کلیه فعالیتهای فیزیکی در طبیعت و کوهستان (بر اساس نیروهای طبیعی و به قصد ورزش، تفریح، ماجراجویی، تحقیقات علمی، آزمایش، آموزش، امداد یا اکتشاف) با پیوست حفظ محیط زیست میباشد، مانند: