برنامه‌ها‌ي كوه‌نوردي (mountaineering) را مي‌توان از لحاظ بكارگيري ابزار و تجهيزات فني به سه حوزه تقسيم نمود:

1.  كوه‌نوردي غيرفني (no technical):

  • يك برنامه‌ي كوه‌نوردي كه در آن براي پيمايش مسير تعريف شده، لزومي به آوردن و استفاده از ابزار و تجهيزات فني خاصي نبوده، ولي من باب احتياط مثلاً يك رشته طناب انفرادي آورده ‌شود، در حوزه‌ي «كوه‌نوردي غيرفني» قرار دارد (مثال: صعود به قله‌اي با مسيري با درجه سختي در اندازه‌ي كلاس 1 يا حداكثر 2 در سيستم اعشاري يوسي‌ميت آمريكا (UDS)-صعود از مسير حصار چال (؟) به قله‌ي علم‌كوه)

2.  كوه‌نوردي نيمه‌فني (semi technical):

  • يك برنامه‌ي كوه‌نوردي كه در آن براي پيمايش مسير تعريف شده، آوردن طناب و يكسري ابزار و تجهيزات فني الزامي بوده، ولي بكارگيري يا عدم بكارگيري آنها وابسته به شرايط موجود (سختي مسير، تواناييهاي جسمي و روحي، ميزان دانش و اطلاعات و تجربه‌ي افراد يك تيم كوه‌نوردي -مخصوصاً ضعيفترين آنها- و ... يا نياز به بالا بردن ضريب ايمني و ايجاد حمايت رواني افراد) باشد، در حوزه‌ي «كوه‌نوردي نيمه‌فني» قرار دارد. در كوه‌نوردي نيمه‌فني بحث «كارگاه زدن» الزامي و حتمي نبوده و تابع شرايط موجود مي‌باشد. (مثال: صعود به قله‌اي با مسيري با درجه سختي در اندازه‌ي كلاس3 يا حداكثر 4 در سيستم اعشاري يوسي‌ميت آمريكا (UDS)-صعود از مسير سياه سنگها (؟) به قله‌ي علم‌كوه).

3.  كوه‌نوردي فني (technical) يا آلپينيسم (alpinism) (كوه‌نوردي جدي):

  • يك برنامه‌ي كوه‌نوردي كه در آن براي پيمايش مسير تعريف شده، حتماً از طناب و ساير ابزار و تجهيزات فني استفاده شده و بحث «كارگاه زدن» نيز مطرح مي‌باشد، در حوزه‌ي «كوه‌نوردي ‌فني» قرار دارد (مثال: صعود به قله‌اي با مسيري با درجه سختي در اندازه‌ي كلاس 5 يا 6 در سيستم اعشاري يوسي‌ميت آمريكا (UDS)-صعود از يكي از مسيرهاي واقع بر ديواره‌ي شمالي علم‌كوه به قله‌ي علم‌كوه)